De eerste week zit erop. Het was een week die ik vooral in de hoofdstad van Argentinië heb doorgebracht, met de stadswijk San Telmo als uitvalsbasis.Buenos Aires is een goede stad, in allerlei opzichten:

-De wijkenzijn totaal verschillend, gescheiden van elkaar door ´mega-avenidas´

Het centrum is één groot winkelwalhalla.Vier straten die honderden meters lang zijn en parallel aan elkaar lopen, vormen een centrum waar Amsterdam of welke stad dan ook bij verbleekt. Palermodaarentegen is groen, exclusief en daarmee een droombestemming voor de ´famous and the rich´. Dit in tegenstelling tot San Telmo en La Boca. Dit zijn vooral relaxte wijken met veel restaurantjes, eettenten en markten.Er is veel leven op straat te vinden. Ok, behalve in de middaguren dan wanneer de temperatuur hiertotzinderende hoogten stijgt (35-40 graden).Siësta moet je hier gewoon inlassen, anders is het nogal lastig uit te houden.

-Het eten bestaat uit vlees, vlees, en nog eens vlees

Chorizos, hamburguesas, en weet ik veel wat nog meer zijn overal te koop. Ze weten hier wel raad met al die runderen van de pampa´s. De eerste dagen was het goed eten, maar ik ben nu toch maar een beetje meer groente gaan eten. Want tja, het laatste wat ik wil is met een chronisch groentetekort aan Patagonia beginnen. Dus af en toe maar wat groenvoer kopen op de markt... O ja, ik ben nog maar één keer aan de diarree geweest, voor slechts een half uurtje. Dus dat valt reuze mee. Zoals sommigen van jullie weten kan mijn maag niet tegen alle soorten voer;)

- Het levensritme hier is relaxt

Het motto hier is: eet wanneer je honger hebt, en doe het niet als je het niethebt.Kortom, 10 uur, 11 uur, 12 uur zijn ´s avonds zijnpiekuren voor de restaurants hier. Zo hadden ik en Pim (een andere Nederlander die nu weerin Nederland zit en 9 maanden hier heeft rondgereisd) afgesproken mettwee Argentijnen uit BA rond 9 uur. (Pim had ze in Patagonia ontmoet, vandaar...)Rond half 12 zaten we uiteindelijk pas aan het eten. Mijn maag die nog wat aan de Nederlandsetijden gewend was begon wat te rammelen, maardit levensritme went snel moet ik zeggen...

Tussendoor ben ik een dag naarColonia, Uruguay, geweest. Colonia is een mooi koloniaal stadje. Het ligt aan de kust, strand binnen handbereik, de tropische vogelsoorten scheren er over je hoofd en de straten zijn er van het kaliber ´onberijdbaar´. Als je hier een peloton wielrenners overheen zoulaten rijden, zal Parijs-Roubaix een verademing zijn voor de meesten. Na een heel relaxt dagje Uruguay maar weer per boot terug naar BA.

Het hostel hier is erg nice. Met tientallen nationaliteiten gesproken hier, en er is altijd wel iemand in voor een trip ergens naartoe. Nou ja, altijd... Ik wilde één dag de stad op de fiets verkennen, want dat is toch echt de beste manier om de stad te zien. Helaas had niemand zin om zich in het zweet te jagen bij een temperatuur van 36 graden. Dus dan maar alleen.Mooi om met je fietsje overtwaalfbaans wegen te fietsen tussen alle taxi´s in.In deverschillende wijken is het iets rustiger, dus dat scheelde weer ;)Als fietser hoor je hier vanwege het stratenpatroon altijd rechts te rijden enalle straten zijn eenrichtingsverkeer. Het schaakbordpatroon dat bijna iedere Spaanstalige stad kent levert wat problemen op voor een Nederlandse fietser, maarer is overheen te komen...

Morgen vertrek ik richting Ushuaia, waar het nu zo´n 15 graden is. Nogal een overgang, maar ik weet, ik mag niet klagen... Heb er zinin. Eindelijk naar het uiterste zuiden, en dan echt echt beginnen aan de long way north...

Hasta la vista!